EY HAYAT KUCAKLA BENİ
Kalbimin
kırıklarını toplayıp avuçlarıma
Çekip gitsem bu
şehirden
Anılar incinir
mi?
Üşür mü? dalında
bir yaz çiçeği
Ve bilir mi?
Bir sevgiye karşılık
yüreğini kanatanı
Bin ilmik atanı
usuna
Çekilen her tetiğe karşılık
Kirpiklerinde
Baharını
saklayan yaşlı bir
çocuğum ben
Düşlerin
yağmurunda ıslanmış gül
izi
Ağlamak istediğim
her sahilde bir martı
ölür
Bir şiir vurur
kıyılara / gücenik
Değip geçer
ellerime ihanetin rüzgarları
İçimin ırmakları kurudu / bütün yapraklar soluk
Hüzün
kokuyor çiçeğim
Hangi
yağmurları müjdelersen müjdele
Yeşermez bir daha
yangının düştüğü yer
Aşk da küstü
Kim dinler kalbimin
kırık sesini artık
Ceylanların
vurulduğu
bir dağ başı ıssızlığıyım işte
Gelinciklerin
ürperdiği şafak
Gülücükler
kuruturum durmadan güz
dudaklarında
Giden
gelmedi terketti bütün
mevsimler
Bir korkunç acıya
düştüm ki
Sırtımda kırk
paslı bıçak kırkyerimden kanayan
Avcılar
vurdu küçücük serçe
kuşlarımı
Acılar
tünedi sevincin tüneğine
Giden
dönmedi terketti bütün
mevsimler
Bir tek gül
kalmadı ömrümün bozkırında
Şimdi
yalnızlığın en tenha
kışındayım
Kirpiklerimde
yıldızlar saklasam da
Bedenime
buzdan rüzgarlar esiyor
her gece
Testisi kırık bir
yolcuyum artık / yolum duman
Üşüyorum
Ey hayat kucakla
beni
Mavi kanatlarının
altına al
Sığınıp
kalayım bir sevginin
sıcak iklimine