Hızır İrfan ÖNDER onderirfan@gmail.com

Hızır İrfan ÖNDER 1964 yılında Rize'nin Ardeşen ilçesine bağlı Yukarıdurak köyünde doğdu. Sırasıyla Ardeşen Merkez İlkokulunu, Rize İmam-Hatip Lisesini ve Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sosyoloji bölümünü bitirdi.(İzmir / 1983-1987) Askerlik görevini Ankara'da kısa dönem olarak yaptı. 1993 yılından beri sırasıyla Gaziantep'te, Artvin' de ve Kırklareli'nde felsefe grubu öğretmeni olarak çalıştı. Halen Lüleburgaz Düvenciler Lisesinde Uzman Öğretmen olarak görevini sürdürmektedir. Günlük, haftalık ve aylık olmak üzere değişik gazete ve dergilerde şiirleri yayınlandı. Evli ve iki çocuk babasıdır.

ŞİİRLERİ

Ah Anneciğim Ah Ah anneciğim ah! Çok erken bıraktın beni öksüz Böyle yapayalnız, böyle çaresiz... Şimdi kim uyutacak ki beni? Kim ninni söyleyecek ki? Soğuk kış gecelerinde kim? Kim üstümü defalarca örtecek ki? Ah anneciğim ah! Kim soracak ki bıkıp usanmadan? Aç mısın oğlum? Yemek yedin mi yavrum? Sofranı kurayım mı evladım? ... O an şefkat damlardı gözlerinden anneciğim Duymamazlıktan gelirdim ki yine sorsun diye... Ah anneciğim ah! Sen bir defa öldün ben bin defa! Küllenir dendi acılar ama küllenmiyor Ahımdan içim yanıyor! Nerdesin anneciğim nerdesin? Merhamet kundağına sarsana gene beni Sevgi dolu sinene alsana gene beni... Ah anneciğim ah! Bir gülüşün vardı ki gül bile kıskanırdı Sabah güneşi gibi ışırdı gözlerin. Yaşama sevincimdin, huzur kaynağımdın... Şimdi sen yoksun Ne ağlayanım var Ne senin gibi sevenim... Ah anneciğim ah! Kapıda beni hasretle bekleyişini özledim Her kucaklayışında dirilirdi sanki yüreğim Yok olurdu birden deryalar kadar derdim Şimdi sen yoksun! Ve ben bir bebek kadar aciz! Bir bebek kadar çaresizim! Ah anneciğim ah! Sensiz bu dünyanın Ne cefası çekilir Ne sefası sürülür. Biliyor musun anneciğim? Sana kavuşmaktır artık tek dileğim Tek dileğim: 'sana kavuşmaktır'... Bayrağımız Ey rengini kanımızdan alan bayrağımız! Ey gecemizi aydınlatan karasevdamız! Ey özgürlük meş'alemiz! Varlığın, varlığımız; Yokluğun, yokluğumuzdur! Sen dalgalandıkça göklerde, Göğsümüz kabarır, Yüreğimiz enginleşir; Boyun eğip yas tutarsan eğer! Sarsılırız! Yıkılırız! Ölürüz! Ama emin ol ki Sana dokunan namert eli kırarız! Seni inciten hain dili kökünden kopartırız! Senin için bin kez ölüp bin kez diriliriz! Çünkü biricik kutsal sevdamızsın bizim... Gönül Aşkı arzulayıp erişmek lazım, Ağla gönül ağla Hû diye diye... Hakk'ı destekleyip savaşmak lazım Ağla gönül ağla Hû diye diye... Şu sendeki kibri atıver hele, Gaflete, zillete çatıver hele, Dünyayı ûkbaya katıver hele, Ağla gönül ağla Hû diye diye... Görüneni görmek hüner değildir, Kahkahayla gülmek huzur değildir, Zikretmeyen kalp özgür değildir, Ağla gönül ağla Hû diye diye... Nefsini ateşte yak da uslansın, Seherlere kadar amansız yansın, Ruhun bu kazanda güzel arınsın, Ağla gönül ağla Hû diye diye... Hayat seni hiçe itmeden evvel, Güz gelip de sana çatmadan evvel, Can teninden uçup gitmeden evvel, Ağla gönül ağla Hû diye diye...

Sevdiğim Seni canımdan çok, çok seviyorum Gönlünden koparıp atma sevdiğim, Ellerin sözüne kanıp da sakın Kaşlarını bana çatma sevdiğim... Ferman buyur emir erin olayım Kemer olup ince belin dolayım Senin için bir gül gibi solayım Çaresiz koyup da gitme sevdiğim... Divaneyim diye hep hakir gördün Ahh bir kez olsun sen hatır mı sordun Bilmiyorum niçin İrfan'a kördün Beni uçuruma itme sevdiğim... Diyemiyorum Adın hep dilimde sevdan gönlümde Aşkımı ben sana diyemiyorum Gönül yarasının var mı ilâcı Derdimi Lokman'a diyemiyorum... Hasretinden bir mum gibi eridim Diyardan diyara düşüp yürüdüm Sevgiyi kalbimde her an korudum Yazık ki canana diyemiyorum... Keşke görmeseydi gözlerim seni Gece gündüz demez özlerim seni Ölsem de öteden izlerim seni Aczimi İrfan'a diyemiyorum... Gönlüm Nasıl Dayansın Sendeki bu güzellik yoktur âlemde elbet Aşk şarabından niçin içip geldin bu gece Hiç sevimli gelmedi bana bir ömür gurbet Kefenimi niçin sen biçip geldin bu gece Bir bakışın eritir taşı olduğu yerde Gönlüm nasıl dayansın yok ki önünde perde Ela göze vurulmak vardı demek ki serde Nurunu dört bir yana saçıp geldin bu gece Yanıp yanıp kül olur sana vurgun bu yürek Vuslata eremezsem göçüp giderim direk Mezarıma gül getir ama olmasın seyrek Bilmem kendinden nasıl kaçıp geldin bu gece Ağlamak Ne Güzel Can sıkıcı hasret düştüğünde yadına Mehtabın sinesine başını koyduğunda Hicran şarkıları eşliğinde zamanın Gözlerinin derinliklerinden yıldızlar aktığında Ağlamak ne güzel... Nedamet çöktüğünde yüreğine seher vakti Seni namertçe kuşattığında yalnızlık. Uyku firar ettiğinde gözlerinden her gece İçinde sarmaşdolaş olduğunda sevgi ve nefret Ağlamak ne güzel... Yitirdiğinde sevdiklerini, ümitlerini Kader doğurduğunda kazayı sancılı Hüzün koktuğunda eylülde yapraklar Vuslat gene başka baharlara kaldığında Ağlamak ne güzel... Hızır İrfan ÖNDER

Ana sayfa || Şairler ve Şiirler Sayfası