*ÖĞRETMEN OLUNMAZ, ÖĞRETMEN DOĞULUR ÖĞRETMENLİK TANRI’NIN EN GÜZEL LÜTFÛDUR.


 

 

BEN ÖĞRETMENİM

 

Bir elimde kitap, bir elimde tebeşir

Yeşil tahtada dünyam,

Bahçede çiçekler ağaçlar büyür,

Ellerimin okşadığı başlar büyür

Körpe dimağlara nakşettiğim şekil

 En güzel şiir...

 

Çevrilen sayfalarda eser  erdem  meltemi

Kutup soğuğunda üşümez çocuklarım

Bazen ceylan misali ürktükleri

Korktuklarından değil

Sevgiden doğan bir ürperti

Yüreklerinde ben varım...

 

Bir elimde bayrak, bir elimde toprak

Kalbimde çiçek çiçek açar çocuklar

Özlemin en soylusunu solur,

İçimde kişner doru atlar,

Yok bana durak...

 

Kırk bin  köyün üstünde uçan bulut

Issız yollarda rüzgârım.

Karlı dağlarda, yarlı yollarda  ben varım

Sevgi azığım bilgi hamailim

Karanlıkları söküp atan mânevi mimar...

 

Ben vefânın ve cefanın sönmeyen mumu

Eğitim ordusunun çilekeş neferi

Ülkemin çocuklarına feda etmişim uykumu,

Son derse kadar, son nefese kadar;

Ben öğretmenim...

 

Naci GÜMÜŞ

 

MEÇHUL  ÖĞRETMEN

Selam olsun,

Karanlığın ve cehlin güneşlerine

Selam olsun,

Erdemin ve bilginin eşlerine

 

Onlar ki

Kişiliğe hürlük bağışlayan.

Onlar ki.

Karşılıksız alkışlayan.

 

Alınlarında bilgiden meşaleler,

Karanlığın gözbebeğine yürürler

Gönüllerde mükâfaat alanlar,

Azmin ve iradenin timsali onlar.

 

Çıktılar yola, yolları belli

Hedef güllük gülüstanlık değil;

Yollar, sarp kayalıklar,

Yollar dikenli

Gönüllerinde bilginin çağlayan seli,

Izdıraplarla sarhoş olur

Odur karşılıksız seven,

Adı, değilmi ki

Meçhul Öğretmen.

 

Selam olsun,

Karanlığın ve cehlin güneşlerine

Selam olsun,

Erdemin ve bilginin eşlerine.

 

Onlar ki

Kişiliğe hürlük bağışlayan

Onlar ki

Karşılıksız alkışlayan.

 İhsan KURT              (1987)

 

KÖYE DOĞRU(*)

 

“toprağın üstünde gönenen bulut,

karanlığa karşı nur olmak istiyorum”

 

ellerim kara tahtaya harf yazmaya özlemli

parmaklarım nasıl da yanıyor..

yıllar götürün beni,

götürün çocuklara ben öğretmeni.

 

Ben yorganın altında

 Kitap sahifelerini habire çevirir dururum

Sanki son yaprağa gelince öğretmen olurum.

Evet öğretmen olacağım,

Ellerim uzanacak köylere

Kalemimle kafaları süsleyeceğim tek tek

Her sabah dersliğe girişimde

Öğrencilerim bana gülecek

 Sevinçten seni de arayacak gözlerim

 Eski sıralarda bir bir

Nefesini duymak , sesini duymak bu havada...

 

Benim gözlerim ayyıldız

Senin yanakların bayrak bayrak olmalı..

Mutluluk götürmeliyiz bakımsız köylere;

Varsın saçlarımız ak olsun

Alnımız çizgilerle bölünsün ikiye...

Düşün bir kez:Kırk bin köy girmiş sıraya,

Binlerce yavru koşuyor bizi araya araya...

 

Naci GÜMÜŞ

(*)Bu şiir 1968 yılında Ankara’da münteşir “Ülkemiz” adlı bilm ve kültür dergisinin açmış olduğu şiir yarışmasında liselere arası kategoride 1.lik ödülü kazanmıştır.

DİĞER ÖĞRETMEN ŞİİRLERİ

ANA SAYFA

ÇOCUK SAYFALARI