ÖZLEDİM SİZLERİ ÇOCUKLAR

 

1.

Çanta taşır,

Odun taşırdı elleriniz.

Çamurlu yollardan yürür,

Koşarak gelirdiniz.

 

Yeri gelir soba yakar

Yeri gelir tahtaya kalkardınız.

San ki tebeşirle kavga eder,

Beyazlanırdı;

Elleriniz...yüzleriniz...

 

Özledim sizleri çocuklar,

Kulaklarımda sesiniz.

"Öğretmenim"le kalkan parmaklar

Ah, yaramaz, yaramazlıklar...

Hele yok mu,

Gözünüz, gözleriniz...

 

2.

Sizler,

Sevdaları yeşerten tohumlar,

Yurt köşelerinde günlük güneşlik.

Büyükleri düşündüren insanlar

Sizlerde kaldı

Dostluk, vefa, kardeşlik.

 

Köprüsüz sulardan gelirdiniz okula,

Çamurlu sokaklara bata-çıka

Sizler savaşçısınız yorulmayan

En büyük feidaisiniz

Aranmayan, sorulmayan.

 

Ey benim bozulmayan mayam,

Şekillenmemiş hamurum,

Seni şekillendireceklere hassasiyetim

Sana uzanan el kimliksizse,

Sanırım yanarım, mahvolurum.

İHSAN KURT       (Aralık, 1991)

 

Ana sayfaya dönmek için